Pencere adımları

1

Pencereyi tanı

Açık masaüstü penceresini uygulama ve başlığıyla bulur. Sonucu diğer adımlarda kullanın.

Nasıl kullanılır?

Otomasyon yapılacak uygulamayı açın.
Açık pencerelerden seç ile pencereyi seçin; başlık değişiyorsa sabit kısmını yazıp İçerir seçin.
Şimdi kontrol et ile bulunduğunu doğrulayın.
Pencereye verilecek ad alanına kısa bir ad yazın (ör. erp_window). Yalnız ad; ${ } işaretleri olmadan.

Sonuç

Pencere bu adla saklanır. Sonraki pencere adımlarının Pencere alanında listeden seçilir. ${erp_window.found}, pencerenin açık olup olmadığını verir.

İpucu. Akışın ilk adımlarından biri olmalı. Her pencere adımı bu çıktıyı kullanır.

Alanlar (6)

Uygulama adı: Açık pencerelerden seçebilirsiniz. Boşsa tüm uygulamalarda arar.
Pencere başlığı zorunlu: Değişen belge numaraları varsa sabit kısmı yazıp İçerir seçin.
Başlık eşleşmesi zorunlu: Başlık her açılışta aynıysa Tam eşleşme; içinde değişen numara, tarih veya ekran adı varsa İçerir. Seçenekler: Tam eşleşme, İçerir.
En fazla bekle (saniye): Pencere henüz açılmadıysa bu kadar saniye beklenir.
Pencere bulunamazsa zorunlu: Devam et seçerseniz sonraki adımları ${erp_window.found} koşuluna bağlayın. Seçenekler: Akışı durdur, Bulunamadı sonucu ile devam et.
Pencereye verilecek ad zorunlu: Yalnız adı yazın (ör. erp_window). Sonraki pencere adımlarının Pencere alanında bu adla seçilir.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

2

Pencerede tıkla

Bir butonu veya alanı konumuyla ya da görseliyle bulup tıklar; metin yazmaz.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Ekranda seç'e basın, geri sayım bitmeden fareyi hedefin üzerine götürün. Uygulama destekliyorsa Alan kimliği seçeneğini kullanın.
Kayıt açmak için Tıklama sayısını Çift tık yapın.

İpucu. Alan kimliğiyle seçilen düğme, menü öğesi veya bağlantıya tek sol tık, fare kullanılmadan uygulama yapısından basılır; desteklemeyen alanda fareyle tıklanır. Bu adımı test et → Yeri göster, tıklamadan fareyi hedefe götürür.

Alanlar (12)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Hedefi bulma yöntemi zorunlu: X / Y: Ekranda seç ile alınan nokta. Referans görsel: düğme yer değiştirse de bulunur. Alan kimliği: uygulama destekliyorsa en sağlam yöntem. Seçenekler: Pencere içi X / Y, Referans görsel, Alan kimliği (uygulama yapısı).
Pencere içi X zorunlu: Ekrandan hedef seç ile otomatik doldurabilirsiniz.
Pencere içi Y zorunlu: Pencerenin üst kenarından piksel. Ekranda seç ile X ile birlikte dolar.
Alan kimliği zorunlu: Ekranda seç → Konum ile alınır. Alan, pencere boyutu veya ekran ölçeği değişse de uygulamanın kimliğiyle bulunur.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Görsel veya alan bu süre içinde bulunamazsa tıklama yapılmaz, adım durur.
Görsel merkezinden sağa / sola: Referans görselin merkezi ile hedef nokta arasındaki yatay fark.
Görsel merkezinden aşağı / yukarı: Görselin merkezinden kaç piksel aşağı (+) veya yukarı (−) tıklanacağı.
Tıklama sayısı: Kayıt açmak gibi işlemler için Çift tık seçin. Seçenekler: Tek tık, Çift tık.
Fare düğmesi: Sağ tık menüsünü açmak için Sağ seçin. Seçenekler: Sol, Sağ.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

3

Alanı doldur

Hedef yazı alanını bulur, tıklar ve verilen değeri yazar. Ayrıca tıklama adımı eklemeniz gerekmez.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Ekranda seç'e basın, geri sayım bitmeden fareyi hedefin üzerine götürün. Uygulama destekliyorsa Alan kimliği seçeneğini kullanın.
Yazılacak değere sabit metin veya tablodan gelen değeri yazın (ör. ${row.form_id}).

İpucu. Alana tıklamayı kendisi yapar; önüne ayrı bir tıklama adımı eklemeyin. Bu adımı test et → Yeri göster, tıklamadan fareyi hedefe götürür.

Alanlar (13)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Hedefi bulma yöntemi zorunlu: X / Y: Ekranda seç ile alınan nokta. Referans görsel: düğme yer değiştirse de bulunur. Alan kimliği: uygulama destekliyorsa en sağlam yöntem. Seçenekler: Pencere içi X / Y, Referans görsel, Alan kimliği (uygulama yapısı).
Pencere içi X zorunlu: Ekrandan hedef seç ile otomatik doldurabilirsiniz.
Pencere içi Y zorunlu: Pencerenin üst kenarından piksel. Ekranda seç ile X ile birlikte dolar.
Alan kimliği zorunlu: Ekranda seç → Konum ile alınır. Alan, pencere boyutu veya ekran ölçeği değişse de uygulamanın kimliğiyle bulunur.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Görsel veya alan bu süre içinde bulunamazsa yazma yapılmaz, adım durur.
Görsel merkezinden sağa / sola: Referans görselin merkezi ile hedef nokta arasındaki yatay fark.
Görsel merkezinden aşağı / yukarı: Görselin merkezinden kaç piksel aşağı (+) veya yukarı (−) tıklanacağı.
Yazılacak değer zorunlu: Tablo satırında ${row.form_id}; eski sütun adımında ${row.value}; tek hücrede ${cell_value}.
Önce alandaki mevcut değeri temizle: Açıkken alan seçilip silinir, sonra değer yazılır. Mevcut değerin sonuna eklemek için kapatın.
Yazma yöntemi: Klavyeyle yaz, uygulamanın tuş vuruşlarıyla yaptığı denetimleri de çalıştırır. Doğrudan değer ata, değeri uygulama yapısından alana koyar ve okuyarak doğrular; alan desteklemiyorsa klavyeyle yazılır. Değeri tuş vuruşuyla denetleyen ERP alanlarında Klavyeyle yaz'ı kullanın. Seçenekler: Klavyeyle yaz (önerilen), Doğrudan değer ata (fare ve klavye kullanmaz).

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

4

Pencerede tuşa bas

Tanıtılan pencerede Enter, Tab veya bir klavye kısayolu gönderir; alan aramaz.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Tuşu seçin: Enter onaylar, Tab sonraki alana geçer, Escape kapatır.
Kısayol gerekiyorsa Birlikte basılacak tuşu seçin.

İpucu. Tuş, pencerede o an seçili olan alana gider. Önce Alanı doldur veya Pencerede tıkla ile doğru alanı seçin.

Alanlar (3)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Tuş zorunlu: Enter onaylar, Tab sonraki alana geçer, Escape pencereyi/mesajı kapatır. Seçenekler: Enter, Tab, Escape, Aşağı ok, Yukarı ok, Sol ok, Sağ ok, Boşluk, Backspace, Delete, Home, End, F1, F2, F3, F4, F5, F6, F7, F8, F9, F10, F11, F12, A, C, V, S.
Birlikte basılacak tuş: Kısayol için birlikte basılacak tuş (ör. Ctrl + Enter). Tek tuş için Yok. Seçenekler: Yok, Ctrl (Windows) / Command (Mac), Shift, Alt / Option, Ctrl.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

5

Tıkla ve tuşa bas

Hedefi konumuyla, görseliyle veya alan kimliğiyle bulup tıklar, ardından seçilen tuşu veya kısayolu gönderir. Hedef bulunamazsa tıklamaz ve tuşa basmaz.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Ekranda seç'e basın, geri sayım bitmeden fareyi hedefin üzerine götürün. Uygulama destekliyorsa Alan kimliği seçeneğini kullanın.
Tıklamadan sonra gönderilecek tuşu ve gerekiyorsa birlikte basılacak tuşu seçin.

İpucu. Tıklama ile tuş aynı adımda gider; pencere arada değişir veya odağı kaybederse tuş gönderilmez. Bu adımı test et → Yeri göster, tıklamadan fareyi hedefe götürür.

Alanlar (14)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Hedefi bulma yöntemi zorunlu: X / Y: Ekranda seç ile alınan nokta. Referans görsel: düğme yer değiştirse de bulunur. Alan kimliği: uygulama destekliyorsa en sağlam yöntem. Seçenekler: Pencere içi X / Y, Referans görsel, Alan kimliği (uygulama yapısı).
Pencere içi X zorunlu: Ekrandan hedef seç ile otomatik doldurabilirsiniz.
Pencere içi Y zorunlu: Pencerenin üst kenarından piksel. Ekranda seç ile X ile birlikte dolar.
Alan kimliği zorunlu: Ekranda seç → Konum ile alınır. Alan, pencere boyutu veya ekran ölçeği değişse de uygulamanın kimliğiyle bulunur.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Görsel veya alan bu süre içinde bulunamazsa tıklama ve tuş gönderilmez, adım durur.
Görsel merkezinden sağa / sola: Referans görselin merkezi ile hedef nokta arasındaki yatay fark.
Görsel merkezinden aşağı / yukarı: Görselin merkezinden kaç piksel aşağı (+) veya yukarı (−) tıklanacağı.
Tıklama sayısı: Kayıt açmak gibi işlemler için Çift tık seçin. Seçenekler: Tek tık, Çift tık.
Tuş zorunlu: Tıklamadan sonra gönderilecek tuş: Enter onaylar, Tab sonraki alana geçer, Aşağı ok listeyi açar. Seçenekler: Enter, Tab, Escape, Aşağı ok, Yukarı ok, Sol ok, Sağ ok, Boşluk, Backspace, Delete, Home, End, F1, F2, F3, F4, F5, F6, F7, F8, F9, F10, F11, F12, A, C, V, S.
Birlikte basılacak tuş: Kısayol için birlikte basılacak tuş (ör. Ctrl + Enter). Tek tuş için Yok. Seçenekler: Yok, Ctrl (Windows) / Command (Mac), Shift, Alt / Option, Ctrl.
Tıklama ile tuş arasında bekle (saniye): Tıklanan alanın odağı alması için kısa bekleme. Tuş, uygulama hazır olmadan gidiyorsa artırın.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

6

Pencerede görseli bekle / ara

Bir işaretin (düğme, başlık, hata kutusu) pencerede görünmesini veya kaybolmasını bekler; tıklamaz. Bulunup bulunmadığını Koşul adımında kullanmak için sonucu kaydeder.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Ekranda seç ile beklenecek işareti (düğme, başlık, hata kutusu) görsel olarak kaydedin.
Görünsün veya Kaybolsun seçin ve en fazla bekleme süresini yazın.
Görsel çıkmazsa akış dursun mu, devam mı etsin seçin.

Sonuç

${image.found}: görsel bulundu mu (doğru/yanlış). ${image.center_x}, ${image.center_y}: ekrandaki yeri.

İpucu. Sabit Bekle yerine bunu kullanın: ekran hazır olur olmaz devam eder. Bir hata kutusu çıktı mı diye bakmak için Süre dolarsa: Devam et seçin, ardından Koşul ile ${image.found} değerini kontrol edin.

Alanlar (7)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Görsel bu süre içinde görünmezse (veya kaybolmazsa) adım durur.
Beklenen durum: Görsel görünene kadar mı, kaybolana kadar mı bekleneceği. Seçenekler: Görünsün, Kaybolsun.
Süre dolarsa zorunlu: Akışı durdur: görsel gelmezse akış hata ile biter. Devam et: akış sürer, ${image.found} yanlış olur; Koşul ile karar verin. Seçenekler: Akışı durdur, Devam et (sonuç: bulunamadı).
Sonucu değişkene kaydet zorunlu: Sonuca vereceğiniz ad. Yalnız adı yazın; ${ } işaretleri burada yazılmaz.

Alıştırma: Not Defteri açıkken Pencereyi tanı ekleyin. Bu adımda Ekranda seç ile Not Defteri'nin Dosya menüsünü görsel olarak kaydedin; Bu adımı test et görseli bulur. Durum: Kaybolana kadar seçip menüyü kapatınca beklemenin bittiğini görün.

7

Pencereyi öne getir

Tanıtılan pencereyi öne alır; küçültülmüşse geri açar. Klavye adımlarından önce kullanın.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Klavye adımlarından (Metin yaz, Tuşa bas, Kısayol) hemen önce ekleyin.

İpucu. Pencerede tıkla ve Alanı doldur pencereyi kendileri öne getirir; onlardan önce gerekmez.

Alanlar (1)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

8

Alanın değerini oku

Bir yazı alanındaki değeri okur. Alan kimliğinde doğrudan okunur; konum/görselde alan seçilip kopyalanır (pano eski haline döner).

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Ekranda seç'e basın, geri sayım bitmeden fareyi hedefin üzerine götürün. Uygulama destekliyorsa Alan kimliği seçeneğini kullanın.
Çıktı değişkenine bir ad verin.

Sonuç

Alandaki metin. Koşul adımında veya Sheets'e yazarken kullanın.

İpucu. Alan kimliği dışındaki yöntemlerde alana tıklanıp içerik kopyalanır; pano sonra eski haline döner. Hedef bir tablo/liste ise tablonun tamamı başlıklarıyla gelir; tek bir hücre için Tablodan değer oku adımını kullanın.

Alanlar (11)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Hedefi bulma yöntemi zorunlu: X / Y: Ekranda seç ile alınan nokta. Referans görsel: düğme yer değiştirse de bulunur. Alan kimliği: uygulama destekliyorsa en sağlam yöntem. Seçenekler: Pencere içi X / Y, Referans görsel, Alan kimliği (uygulama yapısı).
Pencere içi X zorunlu: Ekrandan hedef seç ile otomatik doldurabilirsiniz.
Pencere içi Y zorunlu: Pencerenin üst kenarından piksel. Ekranda seç ile X ile birlikte dolar.
Alan kimliği zorunlu: Ekranda seç → Konum ile alınır. Alan, pencere boyutu veya ekran ölçeği değişse de uygulamanın kimliğiyle bulunur.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Bu süre içinde gerçekleşmezse adım durur.
Görsel merkezinden sağa / sola: Referans görselin merkezi ile hedef nokta arasındaki yatay fark.
Görsel merkezinden aşağı / yukarı: Görselin merkezinden kaç piksel aşağı (+) veya yukarı (−) tıklanacağı.
Sonucu değişkene kaydet zorunlu: Sonuca vereceğiniz ad. Yalnız adı yazın; ${ } işaretleri burada yazılmaz.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

9

Tablodan değer oku

Uygulamadaki tabloda bir hücreyi sütun adıyla okur; kaç satır bulunduğunu da verir. Tabloya tıklayıp tamamını kopyalar ve ayrıştırır; pano eski haline döner.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Ekranda seç ile tablonun herhangi bir satırına tıklayın; hücreyi tek tek göstermeniz gerekmez.
Sütun alanına tablodaki başlığı yazın (ör. Kod) ya da sütun numarasını (1, 2, …).
Satır 1, tablodaki ilk veri satırıdır.

Sonuç

Seçilen hücrenin metni, ekranda göründüğü gibi. “Kaç satır var?” seçilirse bulunan satır sayısı.

İpucu. Arama sonuç vermediyse satır sayısı 0 olur; önce bunu Koşul ile kontrol edin. Tablodaki 540.767 gibi bir numarayı Sheets'teki 540767 ile karşılaştırmadan önce Metin işlemi → Bul ve değiştir ile noktayı silin.

Alanlar (16)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Hedefi bulma yöntemi zorunlu: X / Y: Ekranda seç ile alınan nokta. Referans görsel: düğme yer değiştirse de bulunur. Alan kimliği: uygulama destekliyorsa en sağlam yöntem. Seçenekler: Pencere içi X / Y, Referans görsel, Alan kimliği (uygulama yapısı).
Pencere içi X zorunlu: Ekrandan hedef seç ile otomatik doldurabilirsiniz.
Pencere içi Y zorunlu: X ile birlikte, hedefi ekrandan seçtiğinizde otomatik dolar.
Alan kimliği zorunlu: Ekranda seç → Konum ile alınır. Alan, pencere boyutu veya ekran ölçeği değişse de uygulamanın kimliğiyle bulunur.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Bu süre içinde gerçekleşmezse adım durur.
Görsel merkezinden sağa / sola: Referans görselin merkezi ile hedef nokta arasındaki yatay fark.
Görsel merkezinden aşağı / yukarı: Görselin merkezinden kaç piksel aşağı (+) veya yukarı (−) tıklanacağı.
Ne okunacak zorunlu: Hücre değeri okumak için Bir hücrenin değeri; aramanın sonuç verip vermediğini anlamak için Kaç satır var?. Seçenekler: Bir hücrenin değeri, Kaç satır var?.
Sütun zorunlu: Tablodaki sütun başlığı (ör. Kod) veya sütun numarası. Büyük/küçük harf farkı önemsizdir.
Satır zorunlu: 1: tablodaki ilk veri satırı. Başlık satırı sayılmaz.
İlk satır sütun başlıklarıdır: Çoğu uygulama tablosu kopyalanırken ilk satıra sütun adlarını koyar. Kopyalanan metinde başlık yoksa kapatın; sütunlar sutun_1, sutun_2… olur.
Başlık satırı: Kopyalanan tablodaki başlık satırı. Öncesinde boş satır varsa 2 seçin; veri bu satırdan sonra başlar.
Sonucu değişkene kaydet zorunlu: Sonuca vereceğiniz ad. Yalnız adı yazın; ${ } işaretleri burada yazılmaz.

Alıştırma: Tablosu olan bir masaüstü programında (ör. ERP'nin liste ekranı) Pencereyi tanı ekleyin; Ekranda seç ile tabloyu gösterin, Sütun ve Satır'ı yazıp Bu adımı test et ile değeri okuyun.

10

Tabloya değer yaz

Tablonun herhangi bir yerine tıklayarak seçin. Satır, sütun ve yeni değeri girin; hücreyi güncel tablo yapısından bulup yazar.

Nasıl kullanılır?

Pencereyi seçin; Tabloyu seç düğmesine basıp görüntüde tablonun herhangi bir hücresine tıklayın.
Satır 1, Yazılacak sütun Durum, Yazılacak değer Tamamlandı: ilk veri satırının Durum hücresini değiştirir.
Bu adımı test et → Yeri göster ile hücrenin güncel yerini kontrol edin; Gerçekten çalıştır ile yazın.

Sonuç

Seçilen hücreye yazılan değer kontrol edilir.

İpucu. Seçilen nokta tabloyu tanıtır; hedef hücrenin konumu değildir. Satır ve sütunlar seçimde okunur, çalışırken yeniden bulunur. Sütunu listeden seçebilir, adını, sutun_2 veya 2 yazabilirsiniz. Doğrudan hücre erişimi yoksa tablo kopyalanır ve görünür hücre doğrulanır. Boş hücre, sütun başlığı ile aynı satırdaki tek olan dolu bir değerin kesişiminden bulunur; ikisi de ekranda görünmelidir. Önizlemede başlık satırında Başlık yap seçin; başlık yoksa Başlık yok seçin. Veri 1, Satır 1’dir. Hücre otomatik düzenlemeye açılır; değişkenin değeri yazılıp tüm tablo yeniden okunarak doğrulanır. Kaydetme/onayı ayrıca ekleyin.

Alanlar (23)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Yazma yöntemi zorunlu: Otomatik: seçilen noktadaki tablo yapısını kullanır; doğrudan hücre erişimi yoksa tablonun tamamını kopyalayıp hücreyi bulur. Uygulamanın tablo yapısı: düzenlenebilir hücre erişimi gerektirir; eski adımlar bu yöntemi korur. Seçenekler: Seçilen tabloyu otomatik tanı, Kaydedilmiş tablo alanını kullan, Uygulamanın tablo yapısını kullan.
Tabloyu bulma yöntemi zorunlu: Uygulamanın tablo yapısında hangi tablonun kullanılacağını seçin. Referans verirseniz nokta tablonun içinde olmalıdır. Seçenekler: Pencere içi X / Y, Referans görsel, Alan kimliği (uygulama yapısı), Penceredeki tek tablo.
Pencere içi X zorunlu: Ekrandan hedef seç ile otomatik doldurabilirsiniz.
Pencere içi Y zorunlu: X ile birlikte, hedefi ekrandan seçtiğinizde otomatik dolar.
Alan kimliği zorunlu: Ekranda seç → Konum ile alınır. Alan, pencere boyutu veya ekran ölçeği değişse de uygulamanın kimliğiyle bulunur.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Bu süre içinde gerçekleşmezse adım durur.
Görsel merkezinden sağa / sola: Referans görselin merkezi ile hedef nokta arasındaki yatay fark.
Görsel merkezinden aşağı / yukarı: Görselin merkezinden kaç piksel aşağı (+) veya yukarı (−) tıklanacağı.
Tablo alanı zorunlu: Tablo alanını çiz ile yalnız bir tabloyu, başlıkları ve veri satırlarıyla birlikte seçin. Alan pencereye göre saklanır; hücrelerin güncel yeri bu alan içinde bulunur.
İlk satır sütun başlıklarıdır: Başlık varsa açık, kopya yalnız veri içeriyorsa kapalı olmalıdır. Önizlemede Başlık yap veya Başlık yok ile düzeltebilirsiniz.
Başlık satırı: Tablo önizlemesinde Başlık yap ile seçilir. Başlık ve öncesindeki satırlar veri sayılmaz; Satır 1 ilk veri kaydıdır.
Hücreyi düzenlemeye aç zorunlu: Hücreyi elle nasıl düzenlemeye açıyorsanız onu seçin. Eski metin doğrulanmadan yeni değer yazılmaz. Seçenekler: Otomatik doğrula, Çift tıklama, Tek tıklama, Hücreyi seçip F2.
Tablo adı veya kimliği: Pencerede tek tablo varsa boş bırakın. Birden fazlaysa uygulamanın erişilebilir tablo adı veya kimliğini yazın.
Satır seçimi: Değeri bul yöntemi, kayıtların sırası değişse de doğru satırı seçer. Seçenekler: Satır numarası, Benzersiz değeri bul.
Satır zorunlu: 1: ilk veri satırı. Başlık sayılmaz; sıralama değişiyorsa benzersiz değerle arayın.
Aranacak sütun zorunlu: Kaydı ayırt eden benzersiz değerin sütun başlığı veya 1'den başlayan sütun numarası.
Aranacak değer zorunlu: Tam eşleşme aranır; birden fazla satır eşleşirse yazılmaz. Değişken kullanılabilir: ${row.kod}.
Yazılacak sütun zorunlu: Okumadaki gibi sütun adı (Durum), sutun_2 veya 2 yazın. Numara kopyalanan tablonun soldan başlayan sütun sırasıdır; kutucuk/boş sütunları da sayar. Genişlik değişse de hücre yeniden bulunur.
Yazılacak değer zorunlu: Hücrenin yeni değeri; değişken kullanılabilir: ${row.deger}. Boş değer, Tab ve satır sonu kabul edilmez.
Sonucu değişkene kaydet zorunlu: Doğrulanan hücre: ${table_write.row}, ${table_write.column}, ${table_write.value}.

Alıştırma: Aynı tabloda Yazma yöntemi Uygulamanın tablosu, Satır 1 ve bir sütun seçip Bu adımı test et ile değer yazın. Önce deneme kaydında deneyin.

11

Metni bul, tıkla ve yaz

Çizdiğiniz alanda, yazdığınız metni içeren yazıyı her çalışmada OCR ile yeniden bulur, ortasına tıklar ve değeri yazar. Metin bulunamazsa veya birden fazla yerde görünürse tıklamaz.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Bölge çiz ile pencere görüntüsünde aranacak alanı seçin (ör. yalnız tablo).
Nereye tıklansın? Dolu bir alan için Bulunan metnin üzerine; boş hücre için Sütun ve satır kesişimi.
Kesişimde Sütun metni başlık (ör. Miktar), Satır metni o satırdaki başka bir değerdir (ör. A125).
Bu adımı test et → Yeri göster ile noktayı kontrol edin; Gerçekten çalıştır ile yazın.

Sonuç

Tıklanan nokta ve yazılan değer test günlüğünde görünür.

İpucu. Metnin bir parçasını yazmak yeterlidir (İad → İade); tıklama o yazının ortasına yapılır. Konum her çalışmada ekrandaki metinden ölçülür; ekran ölçeği veya sütun genişliği değişse de kaydedilmiş koordinat kullanılmaz. Metin bulunamazsa veya alanda birden fazla yerde görünürse tıklanmaz; alanı daraltın. Satır kaydırılıp görünmez olduysa önce kaydırın. Kaydetme/onayı ayrıca ekleyin.

Alanlar (10)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Arama alanı: Bölge çiz ile pencerenin görüntüsünde aranacak alanı seçin. Boşsa pencerenin tamamında aranır. Alan pencereye göre saklanır.
Nereye tıklansın? zorunlu: Kesişim: sütun başlığının altına, satırdaki metnin hizasına tıklar; hücre boş olabilir. Seçenekler: Bulunan metnin üzerine, Sütun ve satır kesişimine (boş hücre için).
Aranacak metin zorunlu: Ekranda görünen metnin bir parçası yeterlidir (ör. İad → İade); büyük/küçük harf fark etmez. Bu parça alanda tek bir yerde geçmelidir. Değişken kullanılabilir: ${row.kod}.
Sütun metni zorunlu: Yazılacak sütunun ekrandaki başlığı veya bir parçası (ör. Miktar; kısaltılmış başlıkta İade Sonr).
Satır metni zorunlu: Aynı satırda başka bir sütunda görünen, satırı ayırt eden değer veya bir parçası (ör. kayıt kodu).
Yazılacak değer zorunlu: Değişken kullanılabilir: ${row.deger}. Enter veya Tab için aşağıdaki seçeneği kullanın.
Tıklama: Kayıt açmak gibi işlemler için Çift tık seçin. Seçenekler: Tek tık, Çift tık (hücreyi düzenlemeye açar).
Önce mevcut değeri temizle: Tümünü seçip siler. Yalnız tıklama yazı alanını veya hücre düzenlemesini açıyorsa kullanın; aksi halde tablodaki tüm satırlar seçilebilir.
Yazdıktan sonra: Tab sonraki alana geçer, Enter değeri onaylar. Uygulamanız hücreyi nasıl onaylıyorsa onu seçin. Seçenekler: Hiçbir şey, Tab'a bas, Enter'a bas.

Alıştırma: Etiketli alanları olan bir pencerede (ör. bir kayıt formu) Metni bul seçip etiketi yazın (ör. Açıklama) ve değeri girin; adım etiketi OCR ile bulup yanındaki alana yazar.

12

Onay kutusu

Bir onay kutusunu işaretler, işaretini kaldırır veya durumunu okur. Zaten istenen durumdaysa tıklamaz; değiştirdikten sonra yeni durumu doğrular.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
İşlemi seçin: İşaretle, İşaretini kaldır veya Durumunu oku.
Ekranda seç ile onay kutusunu seçin. Uygulama alan kimliği veriyorsa durum doğrudan uygulamadan okunur.
Java veya özel çizilmiş ekranlarda Konum ya da Referans görsel ile seçin; ardından kutu işaretliyken ve işaretsizken birer küçük görüntüsünü seçin.
Bu adımı test et → Yeri göster ile kutuyu kontrol edin.

Sonuç

${checkbox_state}: işaretliyse doğru, değilse yanlış.

İpucu. Kutu zaten istenen durumdaysa tıklanmaz. Değiştirince yeni durum doğrulanır; değişmezse yeniden tıklanmaz. Durum kesin anlaşılamazsa adım durur.

Alanlar (14)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
İşlem zorunlu: Durumunu oku hiçbir şeyi değiştirmez; sonucu Koşul'da kullanın. Seçenekler: İşaretle, İşaretini kaldır, Durumunu oku.
Hedefi bulma yöntemi zorunlu: X / Y: Ekranda seç ile alınan nokta. Referans görsel: düğme yer değiştirse de bulunur. Alan kimliği: uygulama destekliyorsa en sağlam yöntem. Seçenekler: Pencere içi X / Y, Referans görsel, Alan kimliği (uygulama yapısı).
Pencere içi X zorunlu: Ekrandan hedef seç ile otomatik doldurabilirsiniz.
Pencere içi Y zorunlu: X ile birlikte, hedefi ekrandan seçtiğinizde otomatik dolar.
Alan kimliği zorunlu: Ekranda seç → Konum ile alınır. Alan, pencere boyutu veya ekran ölçeği değişse de uygulamanın kimliğiyle bulunur.
Referans görsel zorunlu: Ekrandan seçerek kaydedin veya şablon dosya adını yazın.
Eşleşme eşiği: Görselin ne kadar benzemesi gerektiği (0,5–1). Bulunamıyorsa 0,8'e indirin; yanlış yeri buluyorsa yükseltin.
En fazla bekle (saniye): Bu süre içinde gerçekleşmezse adım durur.
Görsel merkezinden sağa / sola: Referans görselin merkezi ile hedef nokta arasındaki yatay fark.
Görsel merkezinden aşağı / yukarı: Görselin merkezinden kaç piksel aşağı (+) veya yukarı (−) tıklanacağı.
İşaretliyken görüntüsü zorunlu: Kutu işaretliyken yalnız kutuyu kapsayan küçük bir görüntü. Uygulama yapısından durum okunamayan (ör. Java) uygulamalar için.
İşaretsizken görüntüsü zorunlu: Aynı kutunun işaretsiz hali; iki görüntü yalnız hedefin çevresinde karşılaştırılır.
Sonucu değişkene kaydet zorunlu: İşaretliyse doğru, değilse yanlış: Koşul → Dolu / doğru ile kullanın.

Alıştırma: Onay kutusu olan bir pencerede (ör. bir ayar penceresi) Ekranda seç ile kutuyu gösterin; Durumunu oku ile işaretli olup olmadığını, İşaretle ile değiştirmeyi deneyin.

13

Pencereyi büyüt / küçült

Pencereyi tam ekran yapar, simge durumuna küçültür veya geri yükler.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Büyüt, Küçült veya Geri yükle seçin.

İpucu. Koordinatla çalışan akışlarda başa Büyüt ekleyin; pencere her seferinde aynı boyutta olur.

Alanlar (2)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
İşlem zorunlu: Büyüt, koordinatla çalışan adımların her seferinde aynı yere denk gelmesini sağlar. Seçenekler: Büyüt (ekranı kapla), Küçült, Geri yükle.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

14

Pencereyi taşı ve boyutlandır

Pencereyi ana ekranda sabit bir konuma ve boyuta getirir; X/Y hedeflerini sabitlemek için kullanışlıdır.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Sol, üst, genişlik ve yükseklik değerlerini piksel olarak yazın.

İpucu. Pencere büyütülemiyorsa X/Y hedeflerini sabitlemek için kullanın.

Alanlar (6)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
Sol (X) zorunlu: Pencerenin sol kenarının ekrandaki konumu (piksel).
Üst (Y) zorunlu: Pencerenin üst kenarının ekrandaki konumu (piksel).
Genişlik zorunlu: Pencere genişliği (piksel).
Yükseklik zorunlu: Pencere yüksekliği (piksel).
Sonucu değişkene kaydet zorunlu: Güncel pencere bilgisi; çoğunlukla aynı pencere değişkenine yazılır.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

15

Pencereyi kapat

Pencerenin kapat düğmesine basar; uygulama kaydetmek isterse sorusu görünür.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Kapatılacak pencerenin değişkenini seçin.

İpucu. Uygulama 'kaydedilsin mi?' diye sorarsa ardından Pencerede tuşa bas ekleyin.

Alanlar (1)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri

16

Pencerenin kapanmasını bekle

Kayıt, yazdırma veya yükleme penceresi kapanana kadar bekler.

Nasıl kullanılır?

Önce akışın başına Pencereyi tanı ekleyin; bu adımın Pencere alanından o pencereyi seçin.
Kapanması beklenen pencereyi ve en fazla süreyi yazın.

İpucu. Yazdırma, kayıt veya yükleme penceresi kapanmadan sonraki adıma geçmemek için.

Alanlar (2)

Pencere zorunlu: Bu adımın çalışacağı pencere. Listede, önceki Pencereyi tanı adımlarında ad verdiğiniz pencereler görünür.
En fazla bekle (saniye): Pencere bu süre içinde kapanmazsa adım durur.

Uygulamalı deneme: Deneme 10 · Masaüstü programı: Not Defteri